|
Budva je jedan od najstariji gradova na Jadranu. Prvo pominjanje bilježi se u V vijeku nove ere. Tokom ranog Srednjeg vijeka Budva je često padala pod upravu različitih zavojevača, da bi konačno 1442. godine bila osvojena od strane Venecijanske Republike. Od 1797. do 1918. godine bila je pod upravom Austro-ugarskog carastva. Od 1918. godine nalazi se u sastavu Jugoslavije (kasnije Crne Gore).
Po legendi, grad su osnovali feničani. Prvo pominjanje Budve kao naseljenog grada (Butou) datira iz V vijeka nove ere. Tokom raznih izgradnji u XX vijeku pronalaženi su ostaci drevnih grčkih i rimskih nekropola.
Među crnogorcima postoji mnogo legendi o tome po čemu je Budva dobila ime, a vjerovatno najljepša je o Marku Mitrovom, mladom kamenorescu za koga se pričalo da sve što vidi – može da napravi iz kamena. Sve što bi uradio, izgledalo bi veoma lijepo – krilati lavovi, anđeli, riba, ptice... sve je izgledalo kao živo. Nije bilo ni jednog viđenijeg čovjeka čiji dom ne bi krasio Markov rad. Lijepa Jelena se zagledala u Marka i ljubav je procvjetala... Sastajali su se tajno, daleko od tuđih očiju, ali crnogorska poslovica kaže da se tri stvari ne mogu sakriti: ljubav, kašalj i siromaštvo. Ali, za njihovu ljubav na ovom svijetu nije bilo mjesta. Jeleni nisu dali da bude sa Markom, i ona je skočila sa stijene u more... i desilo se čudo... Kada je dodirnula površinu vode, pretvorila se u ribu i nestala u morskim dubinama. Ljudi su prepričavali ono što se desilo: „K’o jedno nek budu dva“... budu dva... Marko je nađen mrtav u svom domu, u zagrljaju sa kamenom ribom... Sudbina, sve ostalo je legenda.
Kulturni život grada bogat je dešavanjima koja prate mnoge pozorišne i muzičke festivale, koji se dešavaju od jula do kraja avgusta.
Najvažniji turistički kompleks u Budvi predstavlja predio Starog grada, opasan čvrstim zidinama. U njemu se nalazi pomorska tvrđava iz XV vijeka, nekoliko starih crkvi (od VIII do XVIII vijeka). Živopisne, uske, kamene ulice izgrađene u sredozemnom stilu privlače veliki broj turista.
|
